To‘liq bo‘lmagan bandlik muvozanati — bu iqtisodiyot o‘zining to‘liq ishlab chiqarish salohiyatiga erisha olmaganiga qaramay, barqaror holatga kelib qoladigan makroiqtisodiy holatdir. Ushbu ssenariyda bandlik darajasi doimiy ravishda to‘liq bandlik deb hisoblangan ko‘rsatkichdan past bo‘lib qoladi, natijada ishsizlik darajasi tabiiy yoki maqbul darajadan yuqori bo‘lib qoladi.
Bu holat bozor kuchlari retsessiyadan keyin o‘z-o‘zini tabiiy ravishda tuzata olmaganda yuzaga keladi. Keyns nazariyasiga ko‘ra, narxlarning qotib qolishi kabi omillar ish haqi va narxlarning to‘liq bandlikni tiklash uchun yetarlicha tez moslashishiga to‘sqinlik qiladi. Natijada, iqtisodiyot haqiqiy ishlab chiqarish hajmi o‘zining potensial imkoniyatlaridan sezilarli darajada past bo‘lib qoladigan siklga tushib qoladi, bu esa uzoq muddatli iqtisodiy turg‘unlikka olib keladi.
Ushbu nomutanosiblikni bartaraf etish uchun iqtisodchilar ko‘pincha davlat aralashuvini yoqlashadi. Defitsit xarajatlari kabi fiskal siyosatlardan foydalanish yoki pul-kredit rag‘batlantirish choralarini joriy etish orqali rasmiylar umumiy talabni oshirishni maqsad qiladilar. Ushbu choralar iqtisodiyotni turg‘un holatdan chiqarish va mavjud ishchi kuchidan to‘liq foydalanadigan ishlab chiqarish darajasiga qaytarishga qaratilgan.