Tanlanmani tanlash asosi tadqiqot yoki so‘rovnomaga kiritish uchun kattaroq populyatsiyadan shaxslar yoki birliklarni tanlashda qo‘llaniladigan metodologiyani anglatadi. Bu jarayon ikki asosiy turga bo‘linadi: ehtimollik asosidagi tanlanma, bunda har bir birlik tasodifiy usullar orqali tanlanishning ma’lum va noldan farqli ehtimoliga ega bo‘ladi; va ehtimollik asosida bo‘lmagan tanlanma, bunda tanlanish ehtimoli noma’lum yoki hisoblab bo‘lmaydi.
Amaliyotda tanlash asosining tanlovi natijalarning ishonchliligi va aniqligiga ta’sir qiladi. Ehtimollik asosidagi tanlanmalar maqsadli populyatsiya haqida aniq xulosalar chiqarish uchun odatda afzal ko‘riladi, chunki ular tadqiqotchilarga o‘z baholarining aniqligini baholash imkonini beradi. Aksincha, ehtimollik asosida bo‘lmagan usullar, ba’zan maqsadli tanlash deb ataladi, ko‘pincha o‘tkazish uchun osonroq va arzonroq bo‘ladi, ammo tanlanmaning vakillik darajasini nazorat qilish imkoniyati yo‘qligi sababli tarafkashlik xavfi yuqoriroq bo‘ladi.
Tadqiqotni loyihalashda tadqiqotchilar tahlil uchun asos sifatida ishlatiladigan o‘zgaruvchilar sonini ham hisobga olishlari kerak. Masalan, segmentatsiya tadqiqotlarida tahlilchilar ko‘pincha ishonchli natijalarni ta’minlash uchun har bir asosiy o‘zgaruvchi uchun ma’lum miqdordagi respondentlarni talab qiladilar. Agar tadqiqot yigirmata turli xil asosiy o‘zgaruvchilardan foydalansa, tadqiqotchi segmentlar o‘rtasidagi farqlarni samarali taqqoslash uchun zarur bo‘lgan statistik quvvatni saqlab qolish uchun sezilarli darajada kattaroq tanlanma hajmiga muhtoj bo‘lishi mumkin.