Z qoidasi (Regulation Z) 1968-yildagi "Kreditlashda haqiqat to‘g‘risida"gi qonunni (Truth in Lending Act) amalga oshirish uchun ishlab chiqilgan qoida bo‘lib, u Iste'mol kreditlarini himoya qilish to‘g‘risidagi qonunning bir qismi hisoblanadi. Uning asosiy maqsadi kreditlash sohasida shaffoflik va adolatni ta'minlash orqali iste'molchilarni talonchilik yoki aldamchi amaliyotlardan himoya qilishdir. Garchi u kreditor qancha foiz stavkasi belgilashi mumkinligini yoki kredit berilishi shartligini belgilamasa-da, kredit shartlari jamoatchilikka qanday taqdim etilishi bo‘yicha qat'iy standartlarni o‘rnatadi.
Muvofiqlikni ta'minlash uchun qoida kreditorlardan kredit mahsulotlari shartlari, jumladan, foiz stavkalari va boshqa tegishli xarajatlar to‘g‘risida aniq va yozma ravishda ma'lumot berishni talab qiladi. U uy-joy ipotekalari, uy-joy kapitali kredit liniyalari, kredit kartalari, bo‘lib-bo‘lib to‘lanadigan kreditlar va talabalar kreditlari kabi keng turdagi iste'mol moliyaviy mahsulotlariga nisbatan qo‘llaniladi. Standartlashtirilgan ma'lumotlarni talab qilish orqali ushbu qoida qarz oluvchilarga ongli qarorlar qabul qilish va turli kredit takliflarini samaraliroq solishtirish imkonini beradi.
Amalda bu shuni anglatadiki, agar ipoteka kreditori qarz oluvchini faqat kompensatsiya olish maqsadida uning byudjetiga mos kelmaydigan kredit olishga majburlasa, ular ushbu qoidalarni buzgan hisoblanishi mumkin. Bundan tashqari, qoida iste'molchilarga ma'lum turdagi kreditlarni belgilangan muddat ichida bekor qilish huquqini beradi. Yillar davomida u so‘ralmagan kredit kartalarini chiqarishni taqiqlash va suiiste'molchiliklarning oldini olish uchun ipoteka xizmatlarini tartibga solish kabi qo‘shimcha himoya choralarini o‘z ichiga olgan holda kengaytirildi.