Privity (huquqiy bog‘liqlik) — bu ikki yoki undan ortiq tomonlar o‘rtasida bevosita, mazmunli munosabat mavjudligini belgilovchi huquqiy doktrinadir. Ushbu bog‘liqlik odatda o‘zaro manfaatlar, masalan, umumiy huquqiy majburiyatlar, mulkiy huquqlar yoki shartnomaviy kelishuvlar orqali yuzaga keladi. Ushbu tamoyilga ko‘ra, jismoniy yoki yuridik shaxslar o‘z munosabatlari bilan belgilangan aniq vazifa va huquqlar bilan bog‘langan bo‘lib, bu ko‘pincha bevosita ishtirokchi bo‘lmagan shaxslarni istisno qiladi.
Shartnoma huquqi kontekstida privity tamoyili shartnomani imzolagan tomonlargina uning imtiyozlaridan foydalanish yoki majburiyatlarini bajarish huquqiga ega ekanligini belgilaydi. Agar nizo yuzaga kelsa, ushbu doktrina sudga murojaat qilish huquqini faqat shartnomada bevosita ishtirok etgan tomonlar bilan cheklaydi. Masalan, agar ijarachi kvartirani uchinchi shaxsga ijaraga bersa, odatda dastlabki ijaraga beruvchi (uy egasi) va subijarachi o‘rtasida privity mavjud bo‘lmaydi. Binobarin, uy egasi zararlar uchun dastlabki ijarachini javobgar deb hisoblashi kerak, chunki uy egasi bilan bevosita huquqiy munosabatda bo‘lgan tomon aynan dastlabki ijarachi hisoblanadi.
Shartnomalardan tashqari, privity mulk huquqi va fuqarolik protsessiga ham tatbiq etiladi. U ijaraga beruvchi-ijarachi yoki beruvchi-oluvchi kabi munosabatlar orqali o‘rnatilishi mumkin. Sud jarayonlarida ushbu tushuncha, agar uchinchi shaxslarning manfaatlari ular bilan privity munosabatida bo‘lgan shaxs tomonidan yetarli darajada ifodalangan bo‘lsa, avvalgi sud qarori ushbu uchinchi shaxslarga ham taalluqli bo‘lishini ta’minlaydi. Bu uchinchi shaxsning manfaatlari dastlabki sud jarayonida ko‘rib chiqilganligini tan olish orqali ortiqcha sud ishlarining oldini oladi.