Sof foiz marjasi — bu banklar va boshqa kredit tashkilotlarining rentabelligini baholash uchun ishlatiladigan moliyaviy ko‘rsatkichdir. U kompaniyaning kreditlar va investitsiyalardan oladigan foiz daromadi hamda kreditorlar yoki omonatchilarga to‘lanadigan foiz xarajatlari o‘rtasidagi farqni ifodalaydi. Aslini olganda, u moliya muassasasi o‘z aktivlaridan olinadigan daromad qarz olish xarajatlaridan yuqori bo‘lishini ta’minlash uchun kapitalini qanchalik samarali boshqarayotganini o‘lchaydi.
Ushbu marjani hisoblash uchun firma o‘zining umumiy foiz xarajatlarini investitsiya daromadlaridan ayiradi va olingan natijani o‘rtacha daromad keltiruvchi aktivlariga bo‘ladi. Yuqori foiz ko‘rsatkichi odatda muassasa o‘z kapitalini samarali kreditlayotganini va yuqori daromad olayotganini bildiradi. Aksincha, past yoki manfiy marja firmaning daromadiga nisbatan ko‘proq foiz to‘layotganini anglatadi, bu esa investitsiya strategiyasini yoki qarz boshqaruvini qayta ko‘rib chiqish zarurligidan dalolat berishi mumkin.
Masalan, agar bank 1 200 000 dollarlik o‘rtacha daromad keltiruvchi aktivlar hisobidan 45 000 dollar investitsiya daromadi olib, 10 000 dollar foiz xarajatlarini to‘lasa, uning sof foiz marjasi taxminan 2,92 foizni tashkil qiladi. Kreditlar va jamg‘arma hisobvaraqlariga bo‘lgan bozor talabi va taklifi kabi omillar ushbu ko‘rsatkichlarga kuchli ta’sir ko‘rsatadi. Kreditlarga talab yuqori bo‘lganda marjalar ko‘pincha yaxshilanadi, jamg‘arma hisobvaraqlariga yuqori talab esa bank omonatchilarga ko‘proq foiz to‘lashi hisobiga marjani qisqartirishi mumkin.