Marginal mahsuldorlikning kamayib borish qonuni — bu ishlab chiqarish jarayonida muayyan resurs (omil) miqdorini oshirib borish natijasida olingan qo'shimcha mahsulot hajmi oxir-oqibat kamayib borishini ifodalovchi iqtisodiy tamoyildir. Mehnat yoki xomashyo kabi resurslarni qo'shish dastlab ishlab chiqarishni oshirsa-da, har bir keyingi resurs birligi avvalgisiga nisbatan kamroq samara beradi. Ushbu tushuncha ko'pincha kamayib boruvchi daromadlar qonuni deb ham ataladi.
Amaliyotda ishlab chiqarish menejerlari ushbu tamoyildan samaradorlik va rentabellikni optimallashtirish uchun foydalanadilar. Qo'shimcha resurslarning umumiy mahsulot hajmiga qanday ta'sir qilishini tahlil qilib, ular keyingi investitsiyalar sezilarli foyda keltirmaydigan nuqtani aniqlashlari mumkin. Agar kompaniya ushbu optimal chegaradan tashqari resurslarni qo'shishda davom etsa, har bir birlik uchun mahsuldorlik barqarorlashishi yoki hatto pasayishi mumkin, bu esa umumiy rentabellikka salbiy ta'sir ko'rsatadi.
Masalan, ekin maydoniga o'g'it solayotgan fermerni olaylik. Dastlab, o'g'it miqdorini oshirish hosildorlikni sezilarli darajada oshiradi. Biroq, fermer ko'proq o'g'it solishda davom etsa, har bir qo'shimcha qop o'g'it hisobiga olinadigan qo'shimcha hosil kamayib boradi. Oxir-oqibat, ko'proq o'g'it ishlatishning foydasi uning xarajatidan kamroq bo'lib qoladi, bu esa resursning umumiy mahsuldorlikni oshirish imkoniyati cheklanganligini ko'rsatadi.