Xavf darajasi — bu muayyan hodisaning, masalan, nosozlik yoki o‘lim holatining vaqt birligiga nisbatan yuz berish tezligini hisoblaydigan statistik ko‘rsatkichdir. U mohiyatan shartli ehtimollik bo‘lib, ob’ekt shu vaqtgacha muvaffaqiyatli saqlanib qolgan taqdirda, ma’lum bir vaqt oralig‘ida ishdan chiqish ehtimolini ifodalaydi. Ko‘pincha nosozlik darajasi (failure rate) atamasi bilan o‘zaro almashtirib ishlatiladigan ushbu ko‘rsatkich omon qolish tahlili (survival analysis) va ishonchlilik muhandisligining asosiy negizidir.
Xavf darajasini aniqlash uchun tahlilchilar xavf funksiyasidan foydalanadilar, u ob’ektning joriy yoshiga qarab hodisaning yuz berish moyilligini baholaydi. Ko‘rsatkich shartli bo‘lgani uchun, u ob’ektning butun umr davomiyligini bir vaqtning o‘zida hisobga olmaydi, balki ma’lum bir lahzadagi bevosita xavfga e’tibor qaratadi. Yuqori xavf darajasi hodisalarning tez-tez yuz berishini anglatadi, past daraja esa uzoqroq vaqt davomida saqlanib qolish ehtimoli yuqoriligini bildiradi.
Masalan, ko‘p yillar davomida ishonchli ishlashi kutilayotgan eskirayotgan avtomobilni olaylik. Uning hayotining dastlabki bosqichida xavf darajasi past bo‘ladi. Biroq, avtomobil eskirgani sari mexanik nosozlik ehtimoli ortadi va bu xavf darajasining ko‘tarilishiga olib keladi. Ushbu vizual tasvir ko‘pincha "vanna egri chizig‘i" (bathtub curve) deb ataladi, bu muhandislar va sug‘urtachilarga mahsulotning foydali xizmat muddati qachon tugashini va tasodifiy bo‘lmagan nosozliklar qachon yuz berishi mumkinligini bashorat qilishga yordam beradi.