Fisher effekti — bu inflyatsiya va foiz stavkalari o'rtasidagi bog'liqlikni tushuntiruvchi iqtisodiy nazariya. Iqtisodchi Irving Fisher tomonidan ishlab chiqilgan ushbu nazariya real foiz stavkasi pul omillaridan mustaqil ekanligini ta'kidlaydi. U nominal foiz stavkalari kreditorlar va investorlar uchun barqaror real daromadni saqlab qolish maqsadida kutilayotgan inflyatsiya o'zgarishlarini aks ettirish uchun tabiiy ravishda moslashishini bildiradi.
U qanday ishlashini tushunish uchun real foiz stavkasi nominal foiz stavkasidan kutilayotgan inflyatsiya darajasini ayirish orqali hisoblanadigan asosiy tenglamaga e'tibor qaratish lozim. Agar inflyatsiya ko'tarilsa, real foiz stavkasini doimiy ushlab turish uchun nominal foiz stavkasi ham shunga mos ravishda oshishi kerak. Agar nominal stavkalar inflyatsiya bilan birga ko'tarilmasa, real foiz stavkasi amalda pasayadi, bu esa qarzga berilgan kapitalning xarid qobiliyatini pasaytirishi mumkin.
Masalan, agar bank 5 foizlik nominal foiz stavkasini taklif qilsa va investorlar inflyatsiyani 2 foiz deb kutsa, real foiz stavkasi 3 foizni tashkil qiladi. Agar inflyatsiya bo'yicha kutilmalar to'satdan 4 foizga ko'tarilsa, Fisher effekti o'sha 3 foizlik real daromadni saqlab qolish uchun nominal foiz stavkasi 6 foizga ko'tarilishi kerakligini ko'rsatadi. Ushbu tuzatish kreditorning investitsiya muddati davomida narxlarning ko'tarilishi natijasida yuzaga keladigan qiymat yo'qotishlari uchun kompensatsiya qilinishini ta'minlaydi.