Defolt holatidagi ekspozitsiya (inglizcha Exposure at Default, qisqacha EAD) – bu moliya institutlari tomonidan qarz oluvchi kredit bo'yicha defoltga uchragan aniq vaqtda bank duch keladigan umumiy qiymatni baholash uchun ishlatiladigan muhim ko'rsatkichdir. U Bazel kelishuvi doirasidagi asosiy parametr bo'lib, banklarga potentsial yo'qotishlarni qoplash uchun qancha miqdorda tartibga soluvchi yoki iqtisodiy kapitalni saqlab qolish kerakligini aniqlashga yordam beradi.
EADni hisoblash uchun banklar ichki xavflarni boshqarish modellari va ichki reytinglarga asoslangan yondashuvdan foydalanadilar. Bu jarayon kredit liniyasining yalpi ekspozitsiyasini baholashni o'z ichiga oladi, bu o'z navbatida qarz qoldig'i va qarz oluvchi defolt yuz berguniga qadar foydalanishi mumkin bo'lgan kredit liniyasining har qanday qismini qamrab oladi. Ushbu ko'rsatkichni bashorat qilish orqali moliya institutlari o'zlarining kredit xavfini yaxshiroq boshqarishlari va moliyaviy qiyinchiliklar davrida to'lov qobiliyatini saqlab qolishlari mumkin.
Masalan, agar bank mijozga 100 000 dollar miqdorida kredit liniyasini taqdim etsa va mijoz allaqachon 40 000 dollardan foydalangan bo'lsa, bank qarz oluvchi to'lovlarni amalga oshira olmay qolguniga qadar qolgan 60 000 dollarning qancha qismini o'zlashtirishi mumkinligini taxmin qilishi kerak. Agar bank qarz oluvchi defoltga qadar qo'shimcha 10 000 dollar olishini bashorat qilsa, ushbu kredit uchun EAD 50 000 dollarni tashkil qiladi. Bu bankka defoltning haqiqiy moliyaviy ta'siriga tayyorgarlik ko'rishga yordam beradi.