To‘lov evaziga yetkazib berish (Delivery Versus Payment – DVP) qimmatli qog‘ozlar sanoatida aktivlar o‘tkazmasi faqat tegishli to‘lov yakunlangandan keyingina amalga oshirilishini ta’minlash uchun qo‘llaniladigan standart hisob-kitob usulidir. Ushbu mexanizm mablag‘larni o‘tkazish tizimini qimmatli qog‘ozlarni o‘tkazish tizimi bilan bevosita bog‘lash orqali muhim himoya vositasi bo‘lib xizmat qiladi va tomonlardan biri to‘lovni olmasdan qimmatli qog‘ozlarni yetkazib berishi yoki yetkazib berilmagan aktivlar uchun to‘lovni amalga oshirishi xavfini samarali ravishda bartaraf etadi.
Amalda, ushbu jarayon xaridor qimmatli qog‘ozlar yetkazib berilishidan oldin yoki aynan o‘sha vaqtda naqd pul bilan to‘lovni amalga oshirishini talab qiladi. Ushbu bir vaqtda amalga oshiriladigan ayirboshlashni majburiy qilish orqali tizim bitimda ishtirok etayotgan har ikki tomonni himoya qiladi. Sotuvchi nuqtai nazaridan, ushbu tartib ko‘pincha "To‘lov evaziga qabul qilish" (Receive Versus Payment) deb ataladi va bu sotuvchi mablag‘lar ta’minlanmaguncha o‘z aktivlariga bo‘lgan egalik huquqidan voz kechmasligini kafolatlaydi.
Masalan, muassasa savdoni amalga oshirganda, qimmatli qog‘ozlar odatda xaridorning bankiga yetkazib beriladi, to‘lov esa bir vaqtning o‘zida pul o‘tkazmasi yoki to‘g‘ridan-to‘g‘ri kreditlash orqali qayta ishlanadi. Ushbu usul 1987-yildagi bozor inqirozidan so‘ng institutsional yo‘qotishlarning oldini olish hamda barcha savdolar hisob-kitob vaqtida teng qiymatdagi aktivlar bilan ta’minlanganligini kafolatlash maqsadida sanoatda keng tarqalgan talabga aylandi.