Korporativ bosqinchi – bu o‘zi yetarlicha baholanmagan deb hisoblagan kompaniyaning salmoqli ulushini sotib oluvchi investor. Ko‘p miqdorda aksiya sotib olish orqali investor sezilarli ovoz berish huquqiga ega bo‘ladi va undan kompaniya rahbariyati hamda menejmentiga ta’sir o‘tkazish yoki ularni almashtirish uchun foydalanadi. Asosiy maqsad – aksiya narxini oshirish va investitsiyadan katta daromad olishdir.
Bunday investorlar kompaniyaning alohida qismlari butun biznesning umumiy qiymatidan qimmatroq turadi degan ishonch asosida ish yuritadilar. Ushbu qiymatni yuzaga chiqarish uchun bosqinchi kompaniyani muayyan aktivlardan voz kechishga, biznes yo‘nalishlarini sotishga yoki operatsion xarajatlarni kamaytirish uchun xodimlar sonini qisqartirishga majbur qilishi mumkin. Shuningdek, ular boshqa firma bilan birlashishni talab qilishlari yoki operatsiyalarni yanada samaraliroq qilish uchun kompaniyani xususiylashtirishni (yopiq aksiyadorlik jamiyatiga aylantirishni) talab qilishlari mumkin.
Masalan, bosqinchi qimmat va samarasiz ishlab chiqarish quvvatlariga ega korporatsiyani aniqlab, ularni yopishni talab qilishi mumkin. Agar direktorlar kengashi bunga qarshilik qilsa, bosqinchi o‘zining ovoz berish huquqidan foydalanib, o‘z strategiyasiga mos keladigan yangi direktorlar kengashini tayinlashi mumkin. Kompaniyalar bunday dushmanona egallab olishlarning oldini olish uchun "zaharli hap" (poison pill) yoki "grinmeyl" (greenmail) kabi himoya taktikalaridan foydalansa-da, ba’zi bozor kuzatuvchilari bosqinchilarni samarasiz menejmentni javobgarlikka tortish uchun zarur kuch deb hisoblaydilar.