Qo'shimcha valyuta — bu milliy valyutani almashtirmasdan, balki u bilan bir qatorda faoliyat yuritadigan ayirboshlash vositasidir. Bunday tizimlar odatda xususiy guruhlar, jamoat tashkilotlari yoki mahalliy hokimiyat organlari tomonidan muayyan ijtimoiy yoki iqtisodiy maqsadlarga erishish uchun tashkil etiladi. Milliy fiat pullaridan farqli o'laroq, bu valyutalar odatda qonuniy to'lov vositasi hisoblanmaydi va ularning qabul qilinishi hamda ishlatilishi ishtirokchilar o'rtasidagi o'zaro kelishuvlarga asoslanadi.
Ushbu tizimlar belgilangan tarmoq yoki geografik hudud doirasida tovar va xizmatlar uchun parallel bozorlarni yaratish orqali ishlaydi. Mahalliylashtirish va hamkorlikka ustuvor ahamiyat berish orqali ular mahalliy ta'minot zanjirlarini mustahkamlash va jamoat barqarorligini oshirishni maqsad qiladi. Ba'zi zamonaviy tatbiqlar tranzaksiya tarixini kuzatish uchun blokcheyn texnologiyasidan foydalanadi, bu esa ushbu o'tkazmalarning iqtisodiy ta'sirini o'lchashga va tarmoq ichidagi shaffoflikni ta'minlashga yordam beradi.
Amaliy misol sifatida Buyuk Depressiya davrida likvidlik tanqisligini bartaraf etish uchun joriy qilingan Shveytsariyaning WIR tizimini keltirish mumkin. WIR tarmog'idagi korxonalar ushbu kreditlarni tovar va xizmatlar uchun to'lov sifatida qabul qiladi, bu esa milliy valyuta taqchil bo'lgan taqdirda ham savdoni davom ettirish imkonini beradi. Asosiy valyuta bilan birga muomalada bo'lish orqali tizim korxonalarning bir-birini qo'llab-quvvatlashi va mahalliy iqtisodiy faoliyatni saqlab qolishi uchun barqaror mexanizmni taqdim etadi.