Burn rate (mablag‘ sarflash tezligi) — bu kompaniyaning ijobiy pul oqimiga erishgunga qadar operatsion xarajatlarni qoplash uchun o‘zining mavjud naqd pul zaxiralarini sarflash tezligini o‘lchaydigan moliyaviy ko‘rsatkichdir. U asosan startaplar va dastlabki bosqichdagi bizneslar tomonidan o‘z kapitalini qanchalik tez sarflayotganini kuzatish uchun ishlatiladi. Ushbu o‘lchov kompaniyaning moliyaviy barqarorlik davrini (runway) aniqlash uchun juda muhimdir, bu biznesning puli tugashiga qancha vaqt qolganini anglatadi.
Ushbu ko‘rsatkichni hisoblashning ikkita asosiy usuli mavjud: yalpi sarflash (gross burn) va sof sarflash (net burn). Yalpi sarflash — bu kompaniyaning har oyda ijaraga, ish haqiga va server to‘lovlariga sarflaydigan umumiy operatsion xarajatlari miqdori. Sof sarflash — bu kompaniyaning har oyda haqiqatda yo‘qotadigan pul miqdori bo‘lib, u kompaniyaning oylik daromadini umumiy operatsion xarajatlaridan ayirish orqali hisoblanadi. Yalpi sarflash umumiy xarajatlarni aks ettirsa-da, sof sarflash tushumlarni hisobga olgan holda bank hisobvarag‘idan qancha pul chiqib ketayotganini aniqroq ko‘rsatadi.
Masalan, agar startapning bankida 100 000 dollar bo‘lsa va u operatsiyalar uchun oyiga 30 000 dollar sarflasa, uning yalpi sarflash tezligi 30 000 dollarni tashkil qiladi. Agar o‘sha kompaniya oyiga 20 000 dollar daromad keltirsa, uning sof sarflash tezligi 10 000 dollargacha kamayadi. Ushbu ko‘rsatkichlarni kuzatib borish orqali boshqaruv xarajatlarni qisqartirish yoki faoliyat muddatini uzaytirish uchun qo‘shimcha mablag‘ izlash to‘g‘risida qaror qabul qilishi mumkin.