Abeyance (vaqtinchalik to‘xtatib turish) – bu muayyan huquq, unvon yoki sud jarayoniga nisbatan vaqtinchalik to‘xtatib turish yoki harakatsizlik holatini anglatadi. Bu holat faoliyatni davom ettirish uchun zarur bo‘lgan tashqi omil yoki shart hal qilinmaguncha jarayon to‘xtatib turilganda yuzaga keladi. Ushbu davr mobaynida masala butunlay tugatilgan emas, balki «uyqu» holatida qoladi.
Huquqiy kontekstda, masalan, «plea in abeyance» (aybni tan olishni vaqtinchalik to‘xtatib turish) holatida, sudlanuvchi shartli ravishda aybini tan olishi va bu jarayon to‘xtatib turilishi mumkin. Sud sudlanuvchi belgilangan muddat ichida bajarishi kerak bo‘lgan aniq talablarni qo‘yadi. Agar shaxs ushbu shartlarni muvaffaqiyatli bajarsa, ayblovlar odatda bekor qilinadi. Aksincha, ushbu majburiyatlarni bajarmaslik sud jarayonining qayta tiklanishiga olib keladi.
Tarixiy jihatdan, bu atama zodagonlik unvonlari kontekstida ham qo‘llaniladi. Baronlik yoki graf unvoni aniq voris bo‘lmagan taqdirda «abeyance» holatiga tushishi mumkin, bu esa unvonning yillar yoki hatto asrlar davomida faol bo‘lmasligiga olib keladi. Agar qonuniy da’vogar aniqlansa yoki muayyan shartlar bajarilsa, ushbu unvonlar «abeyance» holatidan chiqarilishi va uzoq davom etgan tanaffusdan so‘ng qayta tiklanishi mumkin.